Baloch Academist: On 17 December 2009, the international conference on "optimization & development in sciences" was jointly organized by the Union of the Iranian Students’ Islamic Association Indian sub-continent and University of Pune, in Namedeo Hall, Arts faculty, University of Pune, Pune, India.

Around 500 participants including PhD scholars as well as academicans attended the seminar. The  cheif guests included Mr. Nabizadeh (the ambassador of the Islamic Republic of Iran to India), Dr. Karim (a reader, and the ambassador of science & technology in Indian sub-continent), Dr. Vasudha Garde (the Director of International Center of Pune University), Dr. Pandit Vidyasagar (Director of BUCD), Mr. Rezaiee (Cultural ambassador of Iran to Mumbai), and Mr. Imami from the Consulate of the Islamic Republic of Iran.

In the beginning, a massage about the conference was read out on behalf of the Iran’s Science & Technology Minister, Professor Daneshjoo.

Mr. Nabizadeh, the ambassador of the Islamic Republic of Iran then delivered his speech on the issue and praised the scholars for their contributions. He pointed that Iran stands number 12 in mathamatics, 14 in mechanic, 27 in medical, etc.,  in the world.

Dr. Vasudha Garde, the Director of International Center of Pune University also welcomed the program. She said that it is scientific base that leads a country towards development. Both in ancentit time and in the contemporary time, Iran has contributed a lot to science and education despite the sanctions. Innovation is the need of hour, she said. India like Iran has contributed a lot in the field of science and technology. She supported her view by referring to the sayings of great people like Anstian.

In the second session, Professor Sonavali guided the scholars how to improve their research activities. He gave a 30 minutes presentation on research methodology.

In the third part of the program, technical sessions followed one after  another by 60 scholars/students/professors who presented their papers in two halls and in three sessions. The papers presented were on the themes of law, sociology, politics, economics, education, literature, chemistry, mathamatics, environmental sciences, and information technology. Each session was chaird by several Indian professors and at the end of each session questions and views exchanged between the scholars.

In the end of the prgram, Dr. Pandit Vidyasagar Director of BUCD was invited to have his view. He said that unless we do not share and do not criticize we cannot reach the truth. We need healthy and constructive criticism; excellence has no ends. He praized the organization of the conference.  

Finally, Dr. Karim presented his views by encouraging scholars and students towards knowledge and education. He emphasized that scholars and students should focus on self development.

Note: This was the first international conference held by the Iranians scholars and students at University of Pune, Pune, India. The conference received around 210 papers. Around 60 papers were accepted for oral presentation, around 80 accepted for poster, and around 70 papers were rejected. For more information about the organization of this international conference, see, www.anjomanepune.persianblog.ir     

The Baloch Academy Of Humanities www.balochacademy.org

رادیو فردا: رستم ميرلاشاری، زاده بلوچستان ايران، ۱۸ سال است که در سوئد به سر می‌برد و ۱۵ سال است که يک گروه موسيقی از هنرمندان بلوچستان ايران، آفريقا و اروپا با نام «گلبانگ» برپا کرده است.

اين هنرمند تحصيلات خود را در رشته موسيقی ملل در دانشگاه استکهلم، پايتخت سوئد، به پايان رسانده و در حال حاضر در همين دانشگاه مشغول کار است.

رستم ميرلاشاری در گفت‌و‌گو با راديو فردا با اشاره به اين موضوع که از آميزش و هم‌نشينی فرهنگ‌ها است که فرهنگ جهانی بارور می‌شود، از هدف‌ها و تلاش پيگير خود در تلفيق موسيقی بلوچستان ايران با موسيقی بومی و محلی ديگر مليت‌ها، می‌گويد: «‌هدف من از تلاش در ارتباط با موسيقی اين است که بتوانم موسيقی بلوچستان ايران که با آن بزرگ شده‌ام را با موسيقی ساير ملل بياميزم. روبه‌رو شدن فرهنگ و موسيقی ملل مختلف اين امکان را می‌دهد که هم برای رشد خود از آنها کمک بگيريم و هم برای شناساندن موسيقی و فرهنگی که با آن بزرگ شده‌ايم و احساس می‌کنيم اين موسيقی و فرهنگ چيزی دارد که می‌تواند مورد علاقه و توجه ديگران قرار گيرد. »

وی در ادامه می‌افزايد: «بر اساس اين فلسفه، وقتی من در استکهلم فعاليت‌های موسيقی خود را آغاز کردم به همراه تعداد ديگری از علاقمندان به اين فلسفه، گروه "گلبانگ" را تشکيل داديم و موفق شديم موزيسين‌های خوبی را گرد آوريم که هر کدام ريشه در يک گرايش موسيقيايی داشتند. وقتی روی گرايش موسيقيايی تکيه می‌کنم منظورم موسيقی فولکلور ملت‌های مختلف است. به اعتقاد من اين تلاش موفق بوده و به همين خاطر ما توانسته‌ايم ۱۵ سال فعاليت کنيم، موسيقی توليد کنيم، مورد توجه رسانه‌های جمعی قرار بگيريم و تورهای مختلف داشته باشيم. »

رستم ميرلاشاری در ادامه گفت‌وگو با راديو فردا به ويژگی‌های اين نوع موسيقی اشاره می‌کند و می‌گويد: «‌ بدون شک موسيقی بلوچی تحت تاثير موسيقی‌های ديگر قرار دارد ولی در عين حال قائم به ذات خود است و ويژگی‌های خاص خود را دارد. گرايش‌های مختلف در اين موسيقی به وفور يافت می‌شود، ولی بدون شک به موسيقی ايرانی بيشتر از موسيقی هندی نزديک است. »

رستم ميرلاشاری، موسيقی دان از بلوچستان ايران، با حمايت دانشگاه موسيقی شهر استکهلم همه ساله دست به برگزاری يک جشنواره جهانی موسيقی می‌زند و هر سال به دعوت او يک گروه موسيقی از ايران نيز دراين فستيوال شرکت می‌کند.

http://www.radiofarda.com/content/f35_Golbang_Sweden/1746512.html

This is the picture from the premier of movie “Slumdog Millionaire” 22 January 2009. In this picture the senior and the famous Indian actress Shabana Azmi has worn a Balochi women dress.

This dress is called Kalati Doch, and it is a Tarho/Tadho (Tarho means the Chageen/embroidery is made on canvas then fitted on the shirt) This Kalati Tarho, of Shabana Azmi, is a very old and very traditional in design. Its front pocket is called Goptaan or Pandol.

Many Indian celebrities wear Balochi women and men dresses. Like Sanjay Datt and Shah Rukh Khan’s famous pictures in Balochi men’s dress, but unfortunately people call that dress Pathan Suit (meaning Pashtun dress) However Pashtun and Baloch men dresses are similar but Pashtun trousers are smaller and Baloch trousers are big with lots of curves.

Also the Indian cricketer Ashish Nehra has a pair of Balochi men sandals, and there are many other Balochi influences on Indian film industry. It has been known that A.R Rehman, Indian musician and composer, is very much inspired by Balochi music.

Related links:

Shabana Azmi in Balochi dress

Balochi women’s sandals

http://www.taftaan.com/index.php?option=com_content&view=article&id=251:b&catid=82:culture&Itemid=199

دلارا دارابی  'هنرمند' بود

"من که از چهار سالگی زندگی‌ام را با رنگ‌ها تقسيم کرده بودم، در آستانه ۱۷ سالگی آن‌ها را گم کردم. سرخ کبود را به جای لاجورد گرفتم و جای آسمانی، خاکستری پاشيدم. من رنگ‌ها را گم کردم و اينک تنها چهره‌ای که هر روز در برابرم ديده می‌گشايد، ديوار است. من دلآرا دارابی ۲۰ ساله، متهم به قتل، محکوم به اعدام، سه سال است که با رنگ‌ها و فرم‌ها و واژه‌ها از خودم دفاع می‌کنم. اين نقاشی‌ها سوگندی است به جرمی ناکرده. تا مگر رنگ‌ها مرا به زندگی بازم گردانند. از پشت ديوارها به شما که به ديدن نقاشی‌هايم آمده‌ايد سلام و خير مقدم می‌گويم".

همه نقاشی‌های نمايشگاه "زندانی رنگ‌ها" به جز يک اثر در زندان کشيده شده‌اند. آن تک‌اثر، از نظر رنگ و فضا، بسيار متفاوت با کارهايی است که دل‌آرا در زندان کشيده است. اين آثار حاکی تاثير عميق و ژرف زندان بر اين هنرمند جوان است.

در نقاشی‌های او، رنگ‌های تيره، خطوط خشن، چهره‌های درهم پيچيده که فرياد را تداعی می‌کنند، نبرد دو گاو وحشی و سياه، سياه‌قلمی از زندانيانی که در کنجی نشسته‌اند و انگار در تنهايی خود زنده به‌گور شده‌اند و شب و ماه و جسدی که از آتش می‌گذرد، از جمله تم‌هايی است که به چشم می‌خورد. او برخی از اين طرح‌ها را به دليل نداشتن قلم‌مو با انگشت و ناخن و اندکی رنگ سياه کشيده است.

آسيه امينی، روزنامه‌نگار و فعال حقوق زنان که بانی برپايی اين نمايشگاه نيز هست توضيح می‌دهد: "بيشتر تابلوها درگيری‌های ذهنی اين نقاش را نشان می‌دهند. اين دختر جوان، زيبا و بسيار عاطفی، در معرض خشن‌ترين واقعيت‌های اجتماعی قرار گرفته است. اگر ما در مواجهه با زندانيان همه يا بسياری از آن‌ها را قربانی شرايط بدانيم، ولی افراد از نظر روحی با هم متفاوتند. بدون شک روحيه يک قاچاقچی مواد مخدر يا سارق يا قاتل حرفه‌ای، با روحيه دختر ۱۷-۱۸ ساله‌ای که از ده سالگی با رنگ و بوم و موسيقی و شعر زندگی کرده متفاوت است".

نقاشی‌های دل‌آرا صرف نظر از شرايط وی، دارای ارزش‌های هنری و نمايانگر قدرت طراحی، خلاقيت ذهنی و توانايی او در به تصوير کشيدن ترس‌ها و دغدغه‌های ذهنی‌اش است.

گفته می‌شود دل‌آرا که حالا در زندان وقتش را با نقاشی، مطالعه کتاب و گاهی سرودن شعر می‌گذراند هنگامی که محدوديتی در کشيدن نقاشی برايش پيش می‌آيد بسيار پريشان و به هم ريخته می‌شود. امينی می‌گويد: "مدتی است دل‌آرا برای نقاشی کشيدن دچار مشکل شده و نمی‌تواند مثل گذشته خودش را به تصوير بکشد".

دلآرا هنگامی که از برپايی نمايشگاهی از نقاشی‌هايش باخبر می‌شود به يکی از برگزارکنندگان آن می‌گويد: "من از خدا چيزهای زيادی خواسته بودم. از بچگی دوست داشتم نقاش و شاعر معروفی شوم. هميشه دوست داشتم نمايشگاهی از نقاشی‌هايم بگذارم و از هنرمندان دعوت کنم تا آثارم را ببينند. آرزو داشتم کتاب شعرم منتشر شود. حالا در زندان هستم و آرزوهايم بيرون از زندان يکی‌يکی دارد برآورده می‌شود"

منبع: http://www.bbc.co.uk/persian/

از پیکاسو تا براک، از ون گوگ تا ماتیس و از رنوار و گوگن و مگریت تا خوان میرو و اندی وارهول و جکسون پالاک و ده‌ها نام و شاهکار دیگر هنری را می توان یک‌جا دراین‌جا یافت: گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران.

این گنجینه‌ -که در ۳۰ سال گذشته تنها هرازگاهی تعدادی از آثار آن برای مدتی در سالن‌های موزه هنرهای معاصر به نمایش در آمده- همیشه تحسین همگان را برانگیخته‌ است.

این آثار که تمامی آن در سال‌های پیش از انقلاب به ایران راه یافتند، اغلب با تلاش فرح پهلوی، آخرین ملکه ایران، بود که ازحراجی‌های لندن و نیویورک و سایر نقاط جهان خریداری شد. برخی از این آثار نیز از سوی سران کشورهای جهان، به خانواده سلطنتی ایران هدیه شد.

اثری از ماکس ارنست، نقاش آلمانی در موزه هنرهای معاصر تهران

تابلوهایی که در زمان خود نیز اگرچه بسیار ارزشمند بودند اما گذر زمان بر ارزش آن‌ها افزوده است؛ تنها یک تابلوی این گنجینه از جکسون پالاک از سوی شرکت‌های بین‌المللی بیمه، تا ۱۲۰ میلیون دلار و مجموعه این کلکسیون چندین میلیارد دلار قیمت گذاری شده است.

شاید به همین دلیل است که تاکنون هیچ شرکت بیمه‌ای در جهان به تنهایی قادر به بیمه کردن آثار این گنجینه نبوده است.

به گفته دکتر جهانگیر کازرونی، کارشناس هنری در تهران، گرداوری نسبتا تدریجی چنین گنجینه‌ای بود که فکر ساختن موزه هنرهای معاصر را به ذهن مسئولان وقت آورد: «علت اینکه موزه هنرهای معاصر در آن سال‌ها شکل گرفت، به دلیل مجموعه ای بود که از هنر معاصر دنیا خریداری شده بود، به طوری که [این گنجینه] یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های منتخب از هنرهای تجسمی آمریکا و اروپا است که یک‌جا جمع شده است».

اثری از نقاش روس واسیلی کاندینسکی در موزه هنرهای معاصر تهران

جهانگیر کازرونی که خود مجموعه‌دار و صاحب گالری آثار هنری در تهران است، می افزاید: «قرار بود در کنار اینکه این مجموعه [برای مردم ایران] به نمایش گذاشته می‌شود، اقداماتی هم درباره هنر معاصر ایران انجام شود و آثار ایرانی نیز در این موزه به معرض نمایش درآید.»

در سال‌های پس از انقلاب ، آن بخش از آثار هنری که از کاخ‌های خاندان سلطنتی و یا سایر سران حکومت پیشین به جای ماند و از وقایع دوران انقلاب -چون سرقت در ماه‌های اول انقلاب، فروش یکجا در کنار مبلمان و وسایل لوکس و تزئینی توقیف شده از منازل وابستگان حکومت پیشین یا مصادره‌ و یا خروج از کشور- جان به در برد، نیز به تدریج به این گنجینه اضافه شد.

اگرچه از سرنوشت این موزه تا سال‌های دولت محمد خاتمی هیچ خبر تائید شده‌ای در دست نبود، اما از اواسط دهه ۷۰ خورشیدی و با جان گرفتن موزه هنرهای معاصر تهران، آثارموجود در این موزه نیز در مسیر تبادلات فرهنگی، چند باری به موزه‌های بزرگ جهان فرستاده شدند و به نمایش در آمدند.

اثری از پابلو پیکاسو، نقاش اسپانیایی، در موزه هنرهای معاصر تهران

همین تبادلات توجه موزه‌های بزرگ جهان را به گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران جلب کرد.

دیری نگذشت که از سوییس تا اسپانیا و از فرانسه تا ایتالیا و حتی موزه‌های مهم آمریکا، همه خواستار امانت گرفتن این آثارشدند و از این رهگذر، آثار مهمی نیز به موزه هنرهای معاصرتهران برای نمایش عمومی امانت داده شد.

پس از آن بود که این مجموعه در گزارش‌های منتشر شده در برخی نشریات معتبر جهان به عنوان یکی از پنج تا ۱۰ کلکسیون اول دنیا و البته بهترین و ارزشمندترین مجموعه هنری در خاورمیانه، شناسایی شد.

با این حال در سال‌های اخیر ، کمتر به این گنجینه پرداخته شده است. اما مسئولان این موزه در اعلام برنامه‌های ماه آینده خود ، خبر از نمایش  این آثار داده‌اند؛ نمایشگاهی که بر اساس این خبر متشکل از ۱۲۰ یا ۱۵۰ اثر منحصر به فرد از آثار گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران خواهد بود.

http://www.radiofarda.com/content/f35_Tehran_Cont_Art_Museum_Collection/1604494.html

موريس ژار

موريس ژار، موسيقي‌دان و آهنگساز فرانسوی مقيم آمريکا، روز يک‌شنبه در اثر بيماری سرطان در سن ۸۴ سالگی در لوس آنجلس درگذشت.

موريس ژار موسيقی متن فيلم‌های مشهوری از سينمای جهان را ساخته است که از ميان آنها می‌توان لارنس عربستان و دکتر ژيواگو را نام برد.

اگر نام ژار در ميان دوستداران موسيقی امروز با نام ژان ميشل ژار، سازنده موسيقی اکسيژن، بيشتر بر سر زبان‌هاست، برای دوستداران سينما، نام پدر او، موريس ژار، يادآور موسيقی فيلم‌های عظيم تاريخ سينماست.

موريس ژار، موسيقي‌دان فرانسوی، که عمدتأ در آمريکا زندگی می‌کرد سه بار برای ساختن موسيقی متن فيلم‌های لارنس عربستان، دکتر ژيواگو و گذری به هند موفق به دريافت جايزه اسکار بهترين موسيقی فيلم شد.

وی گذشته از آفريدن موسيقی متن فيلم در طول فعاليت‌هايش در اروپا، از ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۳، در زمينه تئاتر نيز حضوری معتبر داشته، و با نويسندگانی چون آلبر کامو، ژان کوکتو و هارولد پينتر همکاری داشته است.

موريس ژار کار هنری خود را در فرانسه آغاز کرد و موسيقی متن ۴۰ فيلم در سينمای فرانسه را آفريد که «آيا پاريس می‌سوزد» يکی از مشهورترين آنهاست. وی از اواسط سال‌های ۶۰ ميلادی به کاليفرنيا می‌رود و لوس آنجلس را به عنوان مکان اقامت خود برمی‌گزيند.

اعتبار جهانی موريس ژار پيامد خلاقيت او در آفريدن بيش از۱۵۰ موسيقی فيلم در دوران هنری اوست که اغلب به هنگام عرضه شدن‌شان، نام او را به عنوان آهنگسازی منحصربه‌فرد به ثبت رساندند. موريس ژار همچنين به عنوان پايه‌گذار شيوه استفاده توأم موسيقی الکترونيک و کلاسيک شناخته می‌شود.

گذشته از دريافت سه جايزه اسکار برای فيلم‌های لارنس عربستان، دکتر ژيواگو و گذری به هند موريس ژار جوايز بين‌المللی ديگری نيز برای موسيقی متن فيلم‌های شاهد در سال ۱۹۸۵، انجمن شاعران مرده در ۱۹۸۹، دختر رايان در ۱۹۷۰، گوريل‌ها در مه در ۱۹۸۶، و روح در ۱۹۹۰ و چند فيلم ديگر دريافت کرده است.

موريس ژار همچنين به عنوان رهبر ارکستر، با ارکسترهای معتبری چون ارکستر فيلارمونيک لندن، ژاپن، اوساکا، لوس آنجلس و ارکستر راديويی ايتاليا همکاری داشته است.

از جمله فعاليت‌های ديگر ژار، آفريدن آثار مختلف موسيقی صحنه‌اي است که از ميان آنها می‌‌توان باله «گوژپشت نتردام» را که در اپرای مشهور پاريس اجرا شد نام برد.

موريس ژار در دوران رياست جمهوری فرانسوا ميتران مدال باارزش «لژيون دو نور» را با عنوان مهم‌ترين مقام فرماندهی هنر و ادبيات از دست رئيس جمهوری فرانسه دريافت کرد.

وی که به عنوان آهنگساز مورد علاقه «ديويد لين» موسيقی متن اغلب فيلم‌های او را ساخته است، با کارگردانان مشهور ديگری چون جان هیوستون، آلفرد هيچکاک، لوکينو ويسکُونتی و هانری ورنوی فرانسوی نیز همکاری داشته است.

http://www.radiofarda.com/content/f3_Jarre_france/1564408.html

برای دیدن عکسهای دیگر لطفا اینجا کلیک کنید.

http://www.bbc.co.uk/persian/arts/2009/03/090315_pm_1387_arts_deaths.shtml

گزارش‌های رسیده از اسرائیل حکایت از کشف کوزه یا سبویی دارد که مصرعی از یکی از رباعیات معروف منسوب به عمر خیام، دانشمند و شاعر نامدار ایرانی، بر آن نقش بسته است.

کاوشگران اسرائیلی می‌گویند که این کوزه، به احتمال بسیار زیاد، در زمان خود حکیم عمر خیام ساخته شده است.

سرپرستی گروه ويژه کندوکاو باستانی در شهر قديم اورشليم (بيت المقدس) را دکتر رينا آونر، به نمايندگی اداره عتيقه‌جات اسرائيل در دست داشت.

اين کندوکاو در قطعه زمينی انجام گرفت که بخش خصوصی آن را برای احداث ساختمان آماده کرده بود.

کوزه يا سبوی کشف شده در اين قطعه زمين، دربخش قديم قدس، لعابی از فيروزه دارد و با گل و بوته و خطی سياه رنگ آراسته شده است.

ريفکا کوهنامين، از اداره عتيقه‌جات اسرائيل، پيش از انتشار گزارش اين کاوش باستانی بی درنگ دريافت که نوشته های نقش بسته بر گردن اين سبو به زبان فارسی است.

اين نوشته، مصرعی از يک رباعی معروف خيام نيشابوری است: «دستی است که در گردن ياری بوده است»

مصرعی برگرفته از اين رباعی:

اين کوزه چو من عاشق زاری بوده است
در بند سر زلف نگاری بوده است
اين دسته که در گردن او می‌بينی
دستی است که بر گردن ياری بوده است

باستان‌شناسان کاشف اين کوزه معتقد هستند که سبوی ياد شده در يکی یا بین دو قرن دوازدهم و سيزدهم ميلادی، تقريباً هم زمان با دوران خيام نيشابوری، ساخته شده است.

درعين حال اين راز برجای مانده که سبوی ياد شده، چگونه سر از اسرائيل درآورده است.

باستان‌شناسان همچنان از خود می‌پرسند که آيا اين سبو احتمالاً پيشکش دلداده ای به دلبری در اورشليم بوده، يا ره‌آورد بازرگانی از فرسنگ‌ها فرسنگ دورتر، از قلب ايران زمين.

http://www.radiofarda.com/content/f35_Iran_Israel_Antique_Khayyam/1508892.html

«آواز گنجشک ها» شاید اسکاری شود

  نشريات سينمايی غربی، از احتمال راه يابی فيلم «آوازگنجشک ها» به مرحله نهايی نامزدهای بهترين فيلم خارجی در مراسم اسکار ۲۰۰۹ خبر می دهند.

اين فيلم که ساخته مجيد مجيدی سينماگر مطرح ايرانی است، پيش تر از سوی ايران به آکادمی جوايزاسکار معرفی شده بود.

سایت سينمايی« اسکرین دیلی» می نويسد: شانس فيلم های مطرح غيرانگليسی که در فستيوال های معتبر ديگر تحسين شده اند، برای رسيدن به مرحله نهايی جوايز اسکار بيشتر است.

اين در حالی است که سال گذشته فيلم مطرحی چون «چهارماه و سه هفته و دو روز» از کشور رومانی که موفق به دريافت نخل طلای فستيوال کن  ۲۰۰۷  شده بود و يا فيلم تحسين شده «آستانه بهشت» ساخته فاتح آکين فيلم ساز ترک مقيم آلمان به فهرست نهايی نامزدهای اسکار فيلم های خارجی، راه نيافتند.

به نوشته« اسکرین دیلی» شانس فيلم هايی چون «کلاس» از فرانسه( برنده نخل طلای کن ۲۰۰۸ )، «والس با بشير» انيميشن مستندی از اسرائيل، «تولپان» از قزاقستان، «ماه محبوب ما، اوت» از کشور پرتغال و«آواز گنجشک ها» از ايران برای رسيدن به مرحله نهايی نامزدهای بخش فيلم های غير انگليسی، از ديگر فيلم ها بيشتر است.

آواز گنجشک ها در سال جاری برنده جايزه خرس نقره ای برای بهترين بازيگر نقش اول مرد در فستيوال برلين شد.

در کل ۶۷ فيلم از سرتاسر دنيا برای رقابت در بخش فيلم های خارجی جوايز اسکار به آکادمی اسکار معرفی شده اند اما در نهايت تنها پنج فيلم به عنوان نامزهای دريافت اسکار فيلم های خارجی در روز ۲۲ ژانويه (۲ بهمن ) معرفی خواهند شد. برنده نهايی روز ۲۲ فوريه ( ۳ اسفند) طی مراسم باشکوهی در کداک تئاتر هاليوود در لس آنجلس مشخص خواهد شد.

 نشريه « اسکرين ديلی» می نويسد: فيلم«آواز گنجشک ها» ی مجيدی در ميان ۶۷ فيلم ديگر، از شانس بيشتری برای رسيدن به مرحله پايانی، برخوردار است.

مجله «ورايتی» نیز از شانس فیلم «آواز گنجشک ها» برای راه یابی به فهرست نامزدهای نهایی اسکار بهترین فیلم خارجی خبر داده اشت.

 این نشریه درسال ۱۹۹۹ نيز راه يابی فيلم «بچه های آسمان» ديگر ساخته مجيد مجيدی را به فهرست پنج تايی نهايی نامزدهای اسکار فيلم های خارجی، پيش بينی کرده بود.

فيلم «آواز گنجشک ها» داستان زندگی کريم کارگر مزرعه پرورش شترمرغ است که از بخت بد بيکار می شود. او به دنبال يافتن شغلی به تهران می آيد غافل از آن که در تهران حوادث غيرقابل پيش بينی در انتظار اوست.

رضا ناجی بازيگر نقش کريم به خاطر ايفای اين نقش تاکنون توانسته جوايزی را از آن خود کند.

مجيد مجيدی تنها کارگردان ايرانی است که تا کنون فيلمی از او (بچه های اسمان )، به نامزدهای نهايی اسکار فيلم های خارجی راه يافته است.

www.radiofarda.com

کافه‌های ایرانی بمبئی در معرض نابودی

روزنامه «تایمز آسیا» در شماره روز جمعه (۲۸ نوامبر) به خطر انقراض کافه ـ رستوران‌های ایرانی (پارسی) شهر بمبئی پرداخته و با یادآوری پیشینه آنها، محو شدن این کافه‌ها از چهره چندفرهنگه بمبئی را ضایعه‌ای بزرگ، هم‌ردیف سقوط بازار سهام در مرکز مالی این شهر، قلمداد کرده است.

به نوشته تایمز آسیا، این کافه ـ رستوران‌ها با مهاجرت جمعیتی از پارسیيان (زرتشتیان ایرانی) به نقاط مختلف هند و سپس اسکان گروهی از آنان در شهر بمبئی در اواخر قرن نوزدهم پدیدار شدند.

این کافه‌ها از اوایل قرن بیستم، به دلیل کیفیت اعلای غذا و نوشیدنی‌ها و همچنین محیط پاکیزه و رفتار مؤدبانه کارکنان آنها، به پاتوق شهروندانی بدل شد که در جست‌وجوی محلی دنج و متفاوت بودند.

از کارکنان و نظامیان امپراتوری بریتانیا در اوایل قرن بیستم، تا دلالان بازار بورس و سهام و بعدها نویسندگان و هنرمندان، همگی مشتریان این کافه‌ها بوده‌اند.

روزنامه تایمز آسیا می‌نویسد: اکنون اما به دلایل گوناگون از شمار این کافه ـ رستوران‌ها بشدت کاسته شده است.

اگر در دهه ۱۹۵۰ شمار آنها بالغ بر ۳۵۰ کافه می‌شد، اکنون شاید بیش از ۲۰ تا ۲۵ کافه ـ رستوران ایرانی در این شهر باقی نمانده باشد.

به نوشته تایمز آسیا، دلایل رو به انقراض رفتن این کافه‌ها بی‌علاقگی نسل‌های جدید خانواده مالکان این رستوان‌ها به ادامه این کار است.

علاوه بر این، افزایش قیمت مستغلات در نقاط مرکزی شهر بمبئی نیز صاحبان این کافه‌ها را تشویق می‌کند تا ملک خود را بفروشند و این کار را برای همیشه کنار بگذارند.

گزارشگر روزنامه تایمز آسیا  از هجوم شرکت‌های بزرگ و چندملیتی به این محلات در شهر بمبئی شکایت می‌کند و می‌نویسد که به جای هر کافه ـ رستوران ایرانی، اکنون شعبه‌ای از مک‌دونالد یا پیتزا فروشی‌های زنجیره‌ای سبز شده است «که نه هویتی دارند و نه جذابیتی به این محلات می افزایند.»

به نوشته روزنامه تایمز آسیا، در این کافه ـ رستوران‌های قدیمی تابلوهایی روی دیوارها نصب شده است که مروج تربیتی به شمار می‌روند.

این تابلوها، به عنوان مثال، به مشتریان هشدار می‌دهد: «لطفا دست خود را توی بشقاب نشویید»، «به افراد مست غذا فروخته نمی‌شود»، «لطفا برای مدت طولانی ننشینید»، «با پیشخدمت‌ها جر و بحث نکنید» و «افرادی که با پیشخدمت‌ها و مشتریان بدرفتاری کنند به پلیس تحویل داده خواهند شد.»

در بخش دیگری از مقاله تایمز آسیا، در توصیف محبوبیت این کافه ـ رستوران‌ها در بین ساکنان اهل ذوق و فرهیخته شهر بمبئی، به شعری اشاره می‌شود که نیزیم ایزیکیل (Nizzim Ezekiel)، شاعر یهودی اهل بمبئی، در وصف آداب و دستور العمل‌های این کافه‌ها نوشته است:

لطفا
تف نکنید!
زیادی ننشینید!
به موقع بپردازید! چون وقت طلاست
نامه‌نگاری نکنید!
بدون آنکه نوشیدنی خریده باشید،
مو شانه نکنید!
که مو کف مغازه را کثیف می‌کند.
از رفتار بد بپرهیزید!
که پیشخدمت ما دو چشمی مراقب شماست.
بازهم به ما سر بزنید!
از هر کاست [طبقه] و مرامی که هستید.
اگر راضی نیستید به ما بگویید!
در غیر این صورت، از ما به دیگران بگویید!
خداوند بزرگ است.

مقاله تایمز آسیا در پایان، نقل قولی از یک سینماگر سرشناس هندی آورده که گفته است: «اگر از من بپرسید سه مشخصه اصلی شهر بمبئی چیست، خواهم گفت:  تاکسی‌های فیات سیاه، ساختمان بازار بورس و کافه ـ رستوران‌های ایرانی. از میان این سه نماد، آنچه به تاریخ معاصر بمبئی خصلتی چندفرهنگی می‌دهد همین گوشه ایرانی شهر است.»

http://www.radiofarda.com

دومین شب شعر در تاریخ 31/04/87 دوشنبه در زاهدان سالن ترویج جهاد کشاورزی برگزار گردید. این برنامه ساعت 5/7 عصر شروع و تا 45/11 شب ادامه داشت. در ابتدای مراسم، کریم بخش درازهی، ابراهیم تاج، محمد رحیم ریگی به نوبت شعرهای خود را به زبان بلوچی ارائه نموده و سپس پروفسور کارینا جهانی به سخنرانی خود (به زبان بلوچی) به موضوع زبان و ادبیات بلوچی پرداختند.

قسمت پنجم برنامه موزیک بلوچی توسط استاد دینارزهی و استاد محمد علی محمد حسنی (بنجو) اجرا شد. در مراحل دیگر برنامه شاعران دیگری چون غلام بهار، عارف سربازی، قیاس الدین گرگیج، ملابخش پیک، ادریس درازهی، رسول بخش زنگشاهی، عبدالحمید ایرانژاد، محمد گرگیج، و کرد برنامه های خود را اجرا کردند.

شب شعر باشکوه برگزار شد و بیش از دویست نفر از جمله برخی از مسئولین زاهدان، اساتید دانشگاه و غیره جزء شرکت کنندگان بودند. مدیریت این برنامه بر عهده آقای علی میرکازهی و همکاران دیگر وی (شهرام یارمحمدزهی) بود.

"خسرو شکیبایی" هنرمند برجسته کشورمان صبح امروز بر اثر حمله قلبی چشم از گیتی فروبست.آن مرحوم 64ساله بود و از جمله تاثیرگذارترین و شاخص‌ترین بازیگران سینمای ایران به شمار می‌رفت.هامون،پری،اتوبوس شب،سالاد فصل،خواهران غریب،روانی،مزاحم،کاغذ بی‌خط و ... از جمله آثار آن هنرمند فقید به شمار می‌روند.درگذشت خسروشکیبایی بر همه عاشقان و دوستداران هنر و هنرمندان تسلیت باد

 بیوگرافی:

نام: خسرو شکیبایی

تاریخ تولد: 1323

...............................................

با بازی در نقش کوتاهی در فیلم خط قرمز (مسعود کیمیایی، 1361) به سینما آمد. و تا سال 1368 در نقشهایی ظاهر شد. از جمله در فیلمهای دزد و نویسنده، ترن و رابطه خوب ظاهر شد. اما از بازی در فیلم هامون (داریوش مهرجویی، 1368) بود که نام خسرو شکیبایی سر زبانها افتاد. او برای بازی بسیار زیبایش در همین فیلم از هشتمین جشنواره فیلم فجر، سیمرغ بلورین دریافت کرد و تحسین منتقدان و مردم را برانگیخت.

خسرو شکیبایی از سال 1368 به بعد، دیگر نتوانست از جلد حمید هامون بیرون بیاید و حمید هامون را در انواع و اقسام لباسها و تیپهای مختلف تکرار کرد. اما توانایی هایش انکارناپذیرش را در چند فیلم به معرض نمایش گذاشت: بازی تاثیرگذار او در دو فضای کاملا متفاوت در فیلم کیمیا (احمدرضا درویش، 1373) و بازی متفاوت او در فیلم کاغذ بی خط (ناصر تقوایی، 1380).

خسرو شکیبایی در تلویزیون هم موفق بود. از همان زمان که در نقش مدرس بازی کرد و آن مونولوگ طولانی معروفش را اجرا کرد تا بازی در مجموعه تلویزیونی روزی روزگاری، خانه سبز، کاکتوس، تفنگ سر پر و این اواخر هم که مجموعه تلویزیونی در کنار هم را روی آنتن دارد.

او آخرین جایزه اش را از ششمین جشن ماهنامه دنیای تصویر برای بازی در فیلم کاغذ بی خط دریافت کرد.

پس از گذشت نزدیک به 22 سال از اولین حضورش در سینمای مسعود کیمیایی، بار دیگر و اینبار در کنار استاد عزت الله انتظامی در فیلمی از مسعود کیمیایی ایفای نقش کرد: « حکم » (1383)



جوایز / سیمرغ بلورین / جشنواره فیلم فجر:

- هامون / هشتمین دوره

- کیمیا / سیزدهمین دوره

کاندید / جشنواره فیلم فجر:

- یکبار برای همیشه / یازدهمین دوره

- سایه به سایه / پانزدهمین دوره

- کاغذ بی خط / بیستمین دوره
 

 *فیلمهای سینمایی:

خط قرمز (مسعود کیمیایی - 1361)

دادشاه (حبیب کاووش - 1362)

صاعقه (1364)

رابطه (پوران درخشنده - 1365)

دزد و نویسنده (کاظم معصومی - 1365)

ترن (امیر قویدل - 1366)

شکار (مجید جوانمرد - 1366)

هامون (داریوش مهرجویی - 1368)

عبور از غبار (پوران درخشنده - 1368)

ابلیس (احمدرضا درویش - 1368)

جستجو در جزیره (مهدی صباغزاده - 1369)

سارا (داریوش مهرجویی - 1371)

پرواز را بخاطر بسپار (حمید رخشانی - 1371)

یکبار برای همیشه (سیروس الوند - 1371)

بلوف (ساموئل خاچیکیان - 1372)

کیمیا (احمدرضا درویش - 1373)

پری (داریوش مهرجویی - 1373)

درد مشترک (یاسمین ملک نصر - 1373)

لژیون (سیدضیاءالدین دری - 1373)

سایه به سایه (علی ژکان - 1374)

خواهران غریب (کیومرث پوراحمد - 1374)

سرزمین خورشید (احمدرضا درویش - 1374)

عاشقانه (علیرضا داودنژاد - 1374)

روانی (داریوش فرهنگ - 1376)

زندگی (اصغر هاشمی - 1376)

دختردایی گمشده (داریوش مهرجویی - 1377)

میکس (داریوش مهرجویی - 1378)

دختری بنام تندر (حمیدرضا آشتیانی پور - 1379)

کاغذ بی خط (ناصر تقوایی - 80/1379)

مزاحم (سیروس الوند - 1380)

اثیری (محمدعلی سجادی - 1380)

صبحانه برای دو نفر (مهدی صباغزاده، 1382)

ازدواج صورتی (منوچهر مصیری، 1383)

سالاد فصل (فریدون جیرانی، 1383)

حکم (مسعود کیمیایی، 1383)

ستاره ها (فریدون جیرانی، 1384)

عروسک فرنگی (فرهاد صبا، 1384)

• 
  دستهاي خالي

• 
  مجموعه های تلویزیونی:
  
  مدرس
  
  خانه سبز (مجموعه - بیژن بیرنگ، مسعود رسام - 1375)
  
  کاکتوس (مجموعه سری اول - محمدرضا هنرمند - 1377)
  
  تفنگ سرپر‌ (مجموعه - امرالله احمدجو - 79/1378)
  
  در کنار هم (مجموعه تلویزیونی - فتحعلی اویسی

جعفر روحبخش در ۱۳۷۵ در تصادف اتومبیل درگذشت.

 لطفا کلیک کنید

 از زمان آفرينش و خلق تابلو نقاشی موناليزا، که به  لبخند ژوکوند معروف است ، لئوناردو داوينچی خالق اين اثر اسرارآميز، همواره با اين دو پرسش اصلی روبه رو بوده است: چرا اين زن، لبخندی اين چنين بر لبانش جاری است و ديگر اينکه اين زن در واقع کيست ؟

ويت پروبست، يک پژوهشگر آلمانی، در جريان تحقيق در اين باره به نظريه ای تازه رسيده است. اين پژوهشگر، مدير کتابخانه دانشگاه هايدلبرگ است که می گويد پس از مطالعات فراوان پی به هويت صاحب لبخند معروف ژوکوند برده است.

او می گود که موناليزا، همسر يک تاجر فلورانسی بوده است.

آقای پروبست، در پژوهش های خود به يک دستنوشته برخورد کرده که متعلق به صاحب پيشين تابلو
نقاشی موناليزا بوده است؛ فردی که در دوره و زمانه لئوناردو داوينچی می زيسته و با اين هنرمند ايتاليايی
در رفت و آمد بوده است.

براساس يک کار پژوهشی ديگر که يک سال و اندی پيش از سوی کارشناسان کانادايی صورت گرفت،
گفته شد، نوع لبخند موناليزا، نشان از آن دارد که اين زن، به هنگام نقاشی از چهره اش، يا باردار
بوده و يا به تازگی نوزادی به دنيا آورده بوده است.

اين کارشناسان همچنين معتقدند که نوع لباسی که موناليزا برتن دارد، جامه ای بوده است که زنان حامله در قرن شانزدهم می پوشيده اند.

تابلو لبخند ژوکوند که عمری پانصد ساله دارد، سال هاست ميليون ها انسان کنجکاو و مشتاق را به سوی
خود در موزه لوور پاريس می کشاند.

اين شاهکار و اثر استثنايی از زمان پيدايش خود تاکنون چندين بار ربوده شده است، اما پس از انقلاب فرانسه به جمع اشياء نفيس موزه لوور پيوسته است.

ناپلئون بناپارت، يک بار اين اثر نقاشی را به اتاق خواب خود انتقال داد، ولی پس از تبعيدش، موناليزا
بار ديگر به موزه لوور بازگردانده شد.

پنجاه و دوسال پيش هم، شخصی به بخش پايينی تابلو لبخند ژوکوند اسيد پاشيد، اما تابلو بلافاصله توسط کارشناسان مرمت و بازسازی شد.

شهرام ميريان (آلمان)

منبع: www.radiofarda.com

در بررسي موسيقي سيستان و بلوچستان عنوان شد

شجريان: موسيقي بلوچ يكي از تاثيرگذارترين موسيقي‌هاي اقوام است

خبرگزاري فارس: محمدرضا شجريان در همايش بررسي موسيقي سيستان و بلوچستان و بزرگداشت مولا كمال خان هوت گفت:‌موسيقي بلوچستان بي شك يكي از تاثيرگذارترين موسيقي‌هاي اقوام است.

زارش خبرنگار موسيقي فارس، در همايش بررسي موسيقي سيستان و بلوچستان و بزرگداشت مولا كمال خان هوت كه شب گذشته در تالار آسمان فرهنگستان هنر با حضور محمدرضا شجريان، محمدرضا درويشي، ايرج نعيمايي، احمد مسجد جامعي و تني چند از پژوهشگران بلوچ برگزار شد، ابتدا گروه موسيقي بلوچستان به اجراي برنامه پرداخت و سپس محمدرضا شجريان با اشاره به تنوع موسيقي ايران گفت: موسيقي ايران زمين تركيبي متنوع و غني از مجموعه نغمه‌ها و آواهايي است كه گوشه گوشه اين ديار ساخته و پرداخته شده است و موسيقي بلوچ بي شك يكي از تاثيرگذارترين موسيقي اقوام است.
وي در خصوص مولاكمال خان هوت افزود: ما از هنرمندان ارزشمندي چون مولا كمال خان هوت غفلت كرده‌ايم و نقش بي‌بديل آنها را در شكوفايي فرهنگ اين سرزمين فراموش كرده‌ايم. ناديده گرفتن نقش مهم مولا كمال ‌خان‌ها محروم كردن موسيقي و فرهنگ ايراني از سرچشمه آنهاست. من معتقدم كه هيچگاه نبايد ايران را تنها معادل فرهنگ اين و يا آن گروه در نظر گرفت. آنچه به اين مجموعه زيبايي و غنا مي‌بخشد تنوع بي‌نظير و بي‌مانند اين سرزمين است كه بي‌شك تنوع موسيقي اقوام يكي از آنهاست.

وي ادامه داد: من به عنوان كسي كه سال‌ها زندگي خويش را در عرصه فرهنگ گذرانده‌ام نمي‌توانم از اين غفلت‌ها بيمناك نباشم. كافي است نگاهي به نقاط مختلف كشور بياندازيم تا دريابيم كه تنوع لباس، تنوع زبان و تنوع موسيقي و آداب و رسوم مانند آن در حال از دست رفتن است.
استاد آواز ايران در ادامه بيان داشت: كاش دستگاه‌هاي مختلف فرهنگي كه بودجه‌هاي بسيار در اختيار دارند اين ميراث فرهنگي را به عهده بگيرند تا از اين طريق فرزندان ما با فرهنگ متنوع ايران زمين بيش از پيش آشنا شوند.
شجريان در پايان صحبت‌هاي خود گفت: از همين جا از تمام نهادهايي كه قدرت و توان مالي براي پرداختن به اين امر مهم را دارند تقاضا مي‌كنم تا دير نشده فكري براي ماندگاري اين آثار كهن بكنند.
در ادامه اين مراسم صحبت‌هايي نيز در خصوص پيوندهاي قومي بلوچ، انسان‌شناسي بلوچ و غيره توسط پژوهشگران اين زمينه انجام شد و سپس محمدرضا درويشي پژوهشگر موسيقي گفت: استاد كمال خان هوت بزرگترين خواننده و موسيقي‌دان به معناي واقعي كلمه نه تنها در بلوچستان بلكه در سراسر ايران است. موسيقي بلوچستان مهم است البته نه اينكه بخواهيم از لحاظ كمي و كيفي، ويژگي فرهنگي مختلف ارزش‌گذاري كنيم كه البته در اين مورد قابل بحث است. سرزمين پهناور بلوچستان تنوع شگفتي در حجم رپرتوار موسيقي، سازها و مقام‌هاي مختلف دارد.
وي افزود: ملا كمال خان خواننده‌اي است كه از نظر تسلط و حنجره و تكنيك‌هاي آوازي نه تنها در بلوچستان بلكه در مقايسه با شيوه‌ها و سبك‌هاي آوازي فرهنگ و اقوام ايراني بي‌همتاست. خصوصيات ديگر اين موسيقي‌دان ارتباط قوي او با ادبيات در پيوند تنگاتنگ با زبان بلوچ است كه هم محتواي موسيقي آوازي و هم محتواي موسيقي سازي در اين خطه اهميت دارد.
اين پژوهشگر بيان داشت: ملا كمال خان هوت مسلط‌ترين خواننده معاصر است كه به نوعي ميراث دار نواميس فرهنگي يك منطقه است. كه اين خصوصيات فقط در آداب، رفتار و منش اين هنرمند نهفته است. در واقع كمال خان به اين دليل مهم است كه راوي تمدن و فرهنگ موسيقي بلوچستان است.
درويشي در خاتمه خاطرنشان كرد: من به مسوولين هشدار مي‌دهم كه تا اين مرد زنده است و كار از كار نگذشته اقدام به جمع‌آوري آثار اين هنرمند بكنند كه اگر اين آثار تا زمان حيات اين استاد جمع‌آوري نشود مسئوليت بر دوش كساني است كه غفلت كرده‌اند.
مراسم بررسي موسيقي سيستان و بلوچستان و بزرگداشت ملا كمال خان هوت با اجراي برنامه توسط هنرمندان اين منطقه در تالار آسمان به كار خود پايان داد.
انتهاي پيام/ز

منابع:

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8607260142

http://radiobalochi.org

 نمايشگاه آثار نيما پتگر در تهران

متن از جواد اعرابی