This is the picture from the premier of movie “Slumdog Millionaire” 22 January 2009. In this picture the senior and the famous Indian actress Shabana Azmi has worn a Balochi women dress.

This dress is called Kalati Doch, and it is a Tarho/Tadho (Tarho means the Chageen/embroidery is made on canvas then fitted on the shirt) This Kalati Tarho, of Shabana Azmi, is a very old and very traditional in design. Its front pocket is called Goptaan or Pandol.

Many Indian celebrities wear Balochi women and men dresses. Like Sanjay Datt and Shah Rukh Khan’s famous pictures in Balochi men’s dress, but unfortunately people call that dress Pathan Suit (meaning Pashtun dress) However Pashtun and Baloch men dresses are similar but Pashtun trousers are smaller and Baloch trousers are big with lots of curves.

Also the Indian cricketer Ashish Nehra has a pair of Balochi men sandals, and there are many other Balochi influences on Indian film industry. It has been known that A.R Rehman, Indian musician and composer, is very much inspired by Balochi music.

Related links:

Shabana Azmi in Balochi dress

Balochi women’s sandals

http://www.taftaan.com/index.php?option=com_content&view=article&id=251:b&catid=82:culture&Itemid=199

دلارا دارابی  'هنرمند' بود

"من که از چهار سالگی زندگی‌ام را با رنگ‌ها تقسيم کرده بودم، در آستانه ۱۷ سالگی آن‌ها را گم کردم. سرخ کبود را به جای لاجورد گرفتم و جای آسمانی، خاکستری پاشيدم. من رنگ‌ها را گم کردم و اينک تنها چهره‌ای که هر روز در برابرم ديده می‌گشايد، ديوار است. من دلآرا دارابی ۲۰ ساله، متهم به قتل، محکوم به اعدام، سه سال است که با رنگ‌ها و فرم‌ها و واژه‌ها از خودم دفاع می‌کنم. اين نقاشی‌ها سوگندی است به جرمی ناکرده. تا مگر رنگ‌ها مرا به زندگی بازم گردانند. از پشت ديوارها به شما که به ديدن نقاشی‌هايم آمده‌ايد سلام و خير مقدم می‌گويم".

همه نقاشی‌های نمايشگاه "زندانی رنگ‌ها" به جز يک اثر در زندان کشيده شده‌اند. آن تک‌اثر، از نظر رنگ و فضا، بسيار متفاوت با کارهايی است که دل‌آرا در زندان کشيده است. اين آثار حاکی تاثير عميق و ژرف زندان بر اين هنرمند جوان است.

در نقاشی‌های او، رنگ‌های تيره، خطوط خشن، چهره‌های درهم پيچيده که فرياد را تداعی می‌کنند، نبرد دو گاو وحشی و سياه، سياه‌قلمی از زندانيانی که در کنجی نشسته‌اند و انگار در تنهايی خود زنده به‌گور شده‌اند و شب و ماه و جسدی که از آتش می‌گذرد، از جمله تم‌هايی است که به چشم می‌خورد. او برخی از اين طرح‌ها را به دليل نداشتن قلم‌مو با انگشت و ناخن و اندکی رنگ سياه کشيده است.

آسيه امينی، روزنامه‌نگار و فعال حقوق زنان که بانی برپايی اين نمايشگاه نيز هست توضيح می‌دهد: "بيشتر تابلوها درگيری‌های ذهنی اين نقاش را نشان می‌دهند. اين دختر جوان، زيبا و بسيار عاطفی، در معرض خشن‌ترين واقعيت‌های اجتماعی قرار گرفته است. اگر ما در مواجهه با زندانيان همه يا بسياری از آن‌ها را قربانی شرايط بدانيم، ولی افراد از نظر روحی با هم متفاوتند. بدون شک روحيه يک قاچاقچی مواد مخدر يا سارق يا قاتل حرفه‌ای، با روحيه دختر ۱۷-۱۸ ساله‌ای که از ده سالگی با رنگ و بوم و موسيقی و شعر زندگی کرده متفاوت است".

نقاشی‌های دل‌آرا صرف نظر از شرايط وی، دارای ارزش‌های هنری و نمايانگر قدرت طراحی، خلاقيت ذهنی و توانايی او در به تصوير کشيدن ترس‌ها و دغدغه‌های ذهنی‌اش است.

گفته می‌شود دل‌آرا که حالا در زندان وقتش را با نقاشی، مطالعه کتاب و گاهی سرودن شعر می‌گذراند هنگامی که محدوديتی در کشيدن نقاشی برايش پيش می‌آيد بسيار پريشان و به هم ريخته می‌شود. امينی می‌گويد: "مدتی است دل‌آرا برای نقاشی کشيدن دچار مشکل شده و نمی‌تواند مثل گذشته خودش را به تصوير بکشد".

دلآرا هنگامی که از برپايی نمايشگاهی از نقاشی‌هايش باخبر می‌شود به يکی از برگزارکنندگان آن می‌گويد: "من از خدا چيزهای زيادی خواسته بودم. از بچگی دوست داشتم نقاش و شاعر معروفی شوم. هميشه دوست داشتم نمايشگاهی از نقاشی‌هايم بگذارم و از هنرمندان دعوت کنم تا آثارم را ببينند. آرزو داشتم کتاب شعرم منتشر شود. حالا در زندان هستم و آرزوهايم بيرون از زندان يکی‌يکی دارد برآورده می‌شود"

منبع: http://www.bbc.co.uk/persian/