.. بلوچ ..

    من بلوچم خاک ایران مهد و گهوار من است     

                                                       هر وجب ازخاک پاکم همچو ابصار من است 

   ثروتم  گنجینه ایی از آدمیت  بوده است        

                                     صلح و دوستی وصداقت حرف و اظهار من است

    قدمتی  دارم   کهن   فردوسی ام   داند  مرا   

                                        از   نگاران   بهترین   دیگر   چه   آثار  من  است

   خانه ام   بر پایه   تقوا   و   دین   گشته   بنا    

                                       خصم و  کین و دشمنی بیرون ز افکار من است

    طعنها  بشنیده ام  از  هم  وطن ای هم وطن       

                                       من  نگویم  بدزکس چون بد نه در کار من است

    خاک   پای   آن  بباید  کاو  در  این  وادی  فقر    

                                      از  صمیم  دل شفیق  و  یار و غمخوار من است

    طاهری   باید   ترا   تا  پاک  بینی  نسل  پاک    

                                       گر  خطا  راندم  سخن  را  حد  سزاوار من است

                                                                                 شعر از: محمدنور طاهری